خانه

يادداشت

از نگاه يک زن

مقالات

داستان ها

شعرها

کتاب ها

مرکز اسناد زنان

شرح حال

آلبوم عکس

پويشگران

تماس

English Section

========================================================================

  شکوه ميرزادگی                                                                      پيوند به فهرست شعرها

 

 نفس های خورشيد   

========================================================================

وقتی تو را ديدم

چهار شنبه بود و چهار درخت

و چهار سنگ

درخت را می کندی

                  و عشق بر آن می نوشتی

گفتم:

درخت را برای کلمه ويران نکن!

کلمه اکنون

            از انديشه ی سنگ

                             زاده می شود.

***

چهار شنبه بود و چهار آتش

و چهار اسب

 می دويدی در چهار گوشه زمين

                        و بر ديوارها آزادی می کشيدی

گفتم:

چمدانت را ببند

اسب ها همه از نور شده اند

و تمامی جاده ها

به آتشی می رسند که

                     از قلب ما می گذرد

***

بر کناره ی آتش ايستاده ام

تکيه داده به چهارپری آفتابی

و نگاهم بر پلکانی ست

که از ميان

ستون های لاجورد

             و دروازه های  مس می گذرد

***

شهر من است اين:

شير و آهو

برای هم شعر می خوانند

پلنگ  ماه را بغل گرفته

                          و می بوسد

و بادبادک های عاشق

بر سقف خانه ها

                   تاب می خورند

***

شهر من است،

بی اخطار و بی تشويش

با مردانی تابستانی

که گل های زرد را زمزمه می کنند

و عشق زير پوست شقيقه هایشان

                                             می تپد

شهر من است

که بر چهار گوشه اش آتشی است

                    که از نفس های خورشيد

                                          شعله می کشد

***

دستت در دست من است

از آتش می گذريم

              و نمی سوزيم.

و شهر  در چهارشنبه و آتش

                                     صبح می شود.

نهم مارچ 2006