Shokooh Mirzadegi

از نگاه يک زن

شکوه میرزادگی

916 تير 1388  7 جولای  2009 

بازگشت به صفحه اصلی

قصه

شعر

مقاله

يادداشت

  نگاه يک زن

مطالب  ديداری

مطالب  شنيداری

مرکز  اسناد  زنان

نامه های سرگشاده

کتاب های در اينترنت

کتاب های منتشر شده

کتاب های در دست انتشار

*****

 تماس

 شرح حال

آلبوم عکس

English Section

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Puyeshgaraan

 

 

 

 

 

ما را به دم پير نگه نتوان داشت

در خانه دلگير نگه نتوان داشت

آن را که سر  زلف چو زنجير بود

در خانه به زنجير نگه نتوان داشت

 

 

حقوق بشر اسلامی شان که اين است...

در ميان اين همه شلوغی، و حتماً از آنجا که در هفته های اخير حکومت اسلامی خيلی حواسش پی سلامت و رفاه زنان ايران بوده، همايشی در ايران برپا شده با عنوان همايش حقوق زن. در اين همايش خانمی به نام نسرين پيرسمساری، که مدير کل امور خانواده و زنان استانداری آذربايجان شرقی و عضو هيات امناي كميسيون حقوق بشر اسلامي است، سخنرانی مبسوطی فرموده و گفته اند که قبل از انقلاب زن ها حضورشان در اجتماع کمرنگ بوده ولی پس از انقلاب امام جايگاه زن را ترسيم کرده و راه و دريچه ی جديدی را برای زنان ما گشودند. بعد هم اضافه کرده اند که: دغدغه ی زنان ما وکيل و وزير شدن نيست؛ آن چيزی که مهم است تربيت، شوهر داری و مادر خوب بودن است؛ اگر چه امام برای مشارکت فعال اجتماعی هم نوشته ها و بيانات قابل تاملی داشته اند.

البته به نظر می آيد که مشارکت فعال اجتماعی هم برای زن ها از نظر اين خانم و طرفداران ديگر حکومت اسلامی، مديرکل و وکيل شدن زن های زن ستيز و  جلوگيری از وزير و وکيل شدن زن های پيشرو و مترقی و نشاندن آن ها در خانه  و شوهر داری و بچه داری کردن است.

ايشان، ضمناً، بدبختی زنان را زير سر تحجرگرايان و تجددگرايان التقاطی دانسته و برای کسانی که چون من نمی دانند اين چه نوع گروهی است توضيح داده اند که آن ها به نام دفاع از حقوق زن دين را ناکارآ  و جدا بافته تلقی می کنند، و جامعه ی زنان کشور را به خطر انداخته اند!

اين خانم حقوق بشر اسلامی حضرت فاطمه را الگوی زنان عصر حاضر و آينده می داند و دليلش هم اين است که حضرت فاطمه از حقوق خود دفاع نمی کرد بلکه از حق ولايت دفاع می کرده اند!

ايشان، پس از اينکه مسايل زنان ما را در اين همايش حل کردند، به مسايل زنان ترکيه پرداخته و از سازمان های حقوق بشر خواسته اند که از زنان محجبه ی ترکيه در مقابل دادگاه قانون اساسی ترکيه که افرادی لاييک آن را اداره می کنند بايستند.

و بالاخره، شاه بيت سخنرانی ايشان درباره ی کنوانسيون رفع تبعيض از حقوق زنان و نشست پکن بود که اين نوع تلاش ها را انفعالی خوانده  و سخنان مششع خود را اين گونه تمام کرده اند که: تا انديشه های نورانی امام راحل و الگوی حضرت زهرا (س) را داريم مراجعه به الگوهای ديگر امری بيهوده و بی حاصل خواهد بود.

واقعاً شما فکر می کنيد وقتی حقوق بشری های حکومت اسلامی اين گونه می انديشند متعصبين شان چگونه به دنيا نگاه می کنند

هفتم جولای 2009

shokoohmirzadegi@gmail.com